To panic or not to panic…….

Vorige week waren we met zijn allen getuige van een vreselijke brand in Moerdijk. Voor iedereen die beelden van de brand zag moet duidelijk zijn geweest dat het niet gezond is.

De vlammen waren nog niet gedoofd of de officiele instanties riepen al dat er geen gevaar voor de volksgezondheid was. Inmiddels zijn er meer vraagtekens bij dit alles. Langzaam bereiken berichten de media, veel werknemers van omliggende bedrijven zijn ziek gemeld, buurtbewoners ook. Ze hebben  klachten als: hoofdpijn, misselijk, duizelig, blaasjes in de mond, lippen en tong kapot, rode vlekken over het hele lijf, kortademigheid, etc. 

Een week na de brand zijn er informatiebijeenkomsten, niemand weet genoeg, de rapporten zijn niet geschreven, we weten het allemaal nog niet….. Wel is inmiddels vastgesteld dat er een zeer hoge hoeveelheid lood is vrijgekomen en de mensen kunnen beter geen gewassen uit het gebied eten. Maar dat vertelde men pas 5 dagen na de brand! De kinderen van scholen en opvangcentra in de regio speelden gewoon buiten, er was immer geen gevaar voor de volksgezondheid….. vanaf dinsdag, dus 6 dagen na de brand, mogen ze ineens niet meer buiten spelen. Maar nogmaals, er is geen gevaar voor de volksgezondheid hoor, ga allemaal maar rustig slapen.

Het is natuurlijk ook een moeilijk geval. Wanneer de lokale overheid gelijk was gaan roepen dat niemand meer iets uit tuinen moest eten, kinderen binnen houden en ramen en deuren dicht laten totdat alle onderzoeken gedaan zijn dan was er enorme paniek uitgebroken. Paniek is nooit goed. Maar is het dan beter om net te doen of er niets aan de hand is? Is de schade niet veel groter, juist door de pogingen de paniek te beperken? Moeten we niet, juist uit voorzorg, mensen binnenhouden tot we weten dat alles veilig is? Moeten mensen niet alle voorzorgsmaatregelen nemen, ook al blijken die later overdreven?

Toen in 1986 de kernramp in Tjernobyl plaatsvond was de Nederlandse overheid er helemaal niet op voorbereid. We wisten niet wat we moesten doen. Ruim 2 weken na die ramp kregen burgers het advies geen spinazie en sla meer te eten, de boeren moesten de koeien binnen zetten (dat was om de economische consequenties voor de exportmelk te beschermen). In Duitsland mochten kinderen niet buiten spelen en zwangere vrouwen niet picknicken, in Nederland mocht dat best. Er was gewoon geen beleid, geen voorbereiding, men wist van niks. Er werd een commissie samengesteld van deskundigen en ambtenaren van Volksgezondheid, Landbouw en Economische Zaken. Want de economie, die is het belangrijkst.

Het lijkt er op dat dat in Moerdijk precies zo is. Men heeft geen idee wat te doen. De economische belangen zijn enorm en het vingerwijzen is ook gelijk begonnen. Bedrijven willen hun producten gewoon verkopen en willen koste wat het kost voorkomen dat de afnemers de ‘besmette’ spullen liever even elders kopen. Ze verplichten het personeel dus tot zwijgen. Ondertussen melden veel personeelsleden zich ziek en zijn ze bezorgd over hun gezondheid en de gevolgen op de lange termijn.

Een onafhankelijk bevolkingsonderzoek door vergiftigingsexpert zou de angst misschien wegnemen bij de werknemers en de bevolking, maar het zou de angst van de afnemers van de producten doen toenemen. Wat te doen? Hoe kan het dat de lokale brandweer niet was voorbereid op een chemische brand? Was er geen rampenplan? Wist men uberhaupt wat er allemaal was opgeslagen? Weet u nog in Enschede? Gaat men nu de put wel delven, het kalf is immers al verdronken.

De vergunningen lagen er, maar er was geen of amper controle. Er waren overtredingen bij ChemiePack, moeten dan niet gelijk alle vergunningen worden ingetrokken? De risico’s zijn tenslotte veel te groot. Moeten dat soort bedrijven niet altijd in een buitengebied gevestigd worden? Maar is het transport niet net zo riskant? Is het bedrijf verantwoordelijk of moet de gemeente naast het afgeven van vergunningen ook consequenties dragen? Is aan de verplichting de naleving van de vergunningen te controleren goed voldaan? Wegen de economische belangen soms zwaarder dan de gezondheid van de bevolking? Kunnen we in dat geval de overheid wel vertrouwen?

Wat mij betreft gaat de angst en gezondheid van de bevolking voor alles. Na een soortgelijke ramp bij Shell zijn veel mensen ziek geworden, ook jaren later. Natuurlijk ontkent het bedrijf dat het met de ramp samenhangt, claims moeten voorkomen worden. Shell zit daar nog gewoon en de mensen die ziek zijn geworden…… die zijn vervangen. Zit ChemiePack er straks ook gewoon weer?

De economie…. van levensbelang, of niet?

Een ramp, maar wel prachtige plaatjes.

 

3 reacties

Opgeslagen onder Nederland

3 Reacties op “To panic or not to panic…….

  1. Gerard

    Goede analyse. Het draait alleen maar om economie en daarvoor is men bereid tot ver te gaan. Verzekeringstechnisch heeft een huisdier een waarde van om en nabij de €600. Hoeveel zou een mens waard zijn? 15 x zoveel? En dan gaan de getallengoochelaars rekenen en dan krijg je deze verschijnselen.

  2. Kijk een “when the wind blows”. Prachtige film die heel goed (en triest) weergeeft waar slechte voorlichting mbt kernrampen toe kan leiden.

    http://en.wikipedia.org/wiki/When_the_Wind_Blows_(film)

  3. Niet liegen maar de waarheid vertellen tegen het gepeupel … pardon… de burgers ?

    Wat zijn dat voor linkse hobbies ?!

    (VVD-modus uit)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s